Johan Ferrier, de eerste president van de republiek Suriname, is maandag 4 januari overleden in zijn woonplaats Oegstgeest. Hij is 99 jaar geworden. Zijn lichaam wordt opgebaard in het gebouw van de Surinaamse ambassade in Den Haag. Zijn begrafenis zal maandag 11 januari in besloten kring in Oegstgeest plaatsvinden. Zaterdag is er een dankdienst voor Ferrier om 14:00 uur in de Koningskerk in Amsterdam. De Wereldomroep zendt de dienst live uit voor Nederland en Suriname.

Voor een samenvatting van deze uitzending ga naar MTNL Nieuws.

In 2006 maakte MTNL een portret over Ferrier op zijn 95ste verjaardag. Daarin spreekt hij zijn dankbaarheid uit naar familie en vrienden, collega's maar ook naar de padvindersgroep, de Ferrier-Oranjedassers padvindersgroep. "Ik ben dankbaar voor de mogelijkheden die me werden geboden om datgene te doen wat nodig was, gedaan te worden, zoals voor de oorlog maar ook in de oorlogsjaren […] Mijn hart ligt in Suriname en leeft nog altijd met de Surinamers mee." In het portret raakt Ferrier zichtbaar geëmotioneerd wanneer hij over zijn aftreden als president praat. Een half jaar na de coup van Desi Bouterse restte hem geen andere keus dan zijn plek af te staan. "Ik zei tegen Bouterse: Ik ben president op grond van de grondwet en ik kan niet accepteren dat Suriname een land gaat zijn zonder grondwet en zonder volksvertegenwoordiging. Als jullie de grondwet absoluut willen afschaffen, betekent dat het einde van mijn president zijn, want ik ben president op grond van die grondwet die jullie weg willen hebben."

Een dag voor zijn vertrek hield Ferrier een toespraak voor de soldaten. Hij drukte hen op het hart niets te doen waarvoor zij zich als Surinamer zouden moeten schamen. Het gezin Ferrier verhuisde vervolgens naar Nederland en vestigde zich in Oegstgeest.

Johan Ferrier had acht kinderen, waaronder schrijfster Cynthia McLeod en Tweede Kamerlid Kathleen Ferrier. Zijn vrouw Edmé Ferrier-Vas stierf in 1997. Ferrier werd in 1999 gekozen tot Surinaams politicus van de eeuw. In 2005 verschenen zijn mémoires, opgetekend en bewerkt door John Jansen van Galen.